Гласарый

Унутраная каланізацыя

Мадэль, пры якой дзяржава каланізуе ўласны народ або калі ўрбанізаваны «квазі-першы свет» эксплуатуе сельскі «квазі-трэці свет» у межах адной краіны.

Простае тлумачэнне

Аляксандр Эткінд апісаў «унутраную каланізацыю» Расіі: імперыя не толькі ішла за мяжу, але і «асвойвала» уласнае сяло, акраіны — як калоніі. Тыя ж катэгорыі «свайго прымітыўнага», тая ж эканоміка экстрактыўнасці.

Беларускі прыклад

Беларусь у Расійскай імперыі не была «калоніяй за морам», але шмат якія механізмы (перасяленне, пераспыляўня ўласнасці, школа на мове цэнтра) працавалі як каланіяльныя — «дома».

Чаму гэта важна

Паняцце ўнутранай каланізацыі дазваляе нам не чакаць «вялікай» каланіяльнай схемы, а аналізаваць тонкія, бытавыя формы — і бачыць іх цяперашнія эфекты.

Крыніцы

Etkind, A. (2011). Internal Colonization: Russia’s Imperial Experience.

Да гласарыя

Гэта праект «Годна»

«Беларуская дэкаланізацыя» — адкрытая навігацыйная база, якую робіць каманда «Годна». У межах гэтага праекта мы не ставім задачу стварыць поўную акадэмічную бібліятэку па дэкаланізацыі. Мы збіраем паняцці, падыходы і крыніцы, каб размова пра беларускую суб’ектнасць была дакладнай і даступнай — не толькі для даследчыкаў, але і для аўтараў, рэдакцый, настаўнікаў і студэнтаў.

Праект будзе пашырацца: праз дапаўненне базы новымі крыніцамі, аўтарскімі эсэ, аналітычнымі артыкуламі беларускіх даследчыкаў, а таксама праз асобнае даследаванне пра тое, як імперскія і савецкія наратывы працягваюць уплываць на самаўспрыманне беларусаў, медыя, адукацыю і культурную памяць.