Гласарый

Унутраная каланізацыя

Unutranaja kałanizacyja

Мадэль, пры якой дзяржава каланізуе ўласны народ або калі ўрбанізаваны «квазі-першы свет» эксплуатуе сельскі «квазі-трэці свет» у межах адной краіны.

Простае тлумачэнне

Аляксандр Эткінд апісаў «унутраную каланізацыю» Расіі: імперыя не толькі ішла за мяжу, але і «асвойвала» уласнае сяло, акраіны — як калоніі. Тыя ж катэгорыі «свайго прымітыўнага», тая ж эканоміка экстрактыўнасці.

Беларускі прыклад

Беларусь у Расійскай імперыі не была «калоніяй за морам», але шмат якія механізмы (перасяленне, пераспыляўня ўласнасці, школа на мове цэнтра) працавалі як каланіяльныя — «дома».

Чаму гэта важна

Паняцце ўнутранай каланізацыі дазваляе нам не чакаць «вялікай» каланіяльнай схемы, а аналізаваць тонкія, бытавыя формы — і бачыць іх цяперашнія эфекты.

Крыніцы

  • Etkind, A. (2011). Internal Colonization: Russia’s Imperial Experience.

Гэты артыкул пакуль няпоўны: ёсць тлумачэнне, але няма беларускага прыкладу і крыніц.

Да гласарыя

Пра праект

Гэта праект «Годна»

«Беларуская дэкаланізацыя» — адкрытая навігацыйная база, якую робіць медыя «Годна». Мы збіраем паняцці, падыходы і крыніцы, каб размова пра беларускую суб’ектнасць была дакладнай і даступнай — не толькі для даследчыкаў, але і для аўтараў, рэдакцый, настаўнікаў і студэнтаў.

Гэта не закрытая энцыклапедыя і не фінальнае слова: база будзе дапаўняцца новымі тэрмінамі, крыніцамі і матэрыяламі.

Кожнае слова тут напісана двойчы — кірыліцай і лацінкай. Гэта не аздабленне: «Наша Ніва» з 1906 года выходзіла двума паралельнымі выданнямі, кірылічным і лацінскім, і толькі з 43-га нумара 24 кастрычніка 1912 года засталася адна кірыліца. Гэтая старонка трымае абодва выданні разам.