Архаічная форма ідэнтычнасці, якая дазваляла беларусам пазбягаць вонкава навязаных нацыянальных катэгорый і выступала стратэгіяй самазахавання ва ўмовах пастаянных акупацый. Тутэйшасць часта апісваюць як «негатыўную» ідэнтычнасць — вызначэнне сябе праз адсутнасць выразнага нацыянальнага выбару, а не праз яго наяўнасць.
Гласарый
Тутэйшасць
Як гэта бачна ў беларускім выпадку?
У фразе «тутэйшыя людзі» замест нацыянальнай самаідэнтыфікацыі — характэрна для пачатку XX стагоддзя, калі перапісы насельніцтва фіксавалі мясцовых жыхароў менавіта так.
Чаму гэта важна?
Паказвае, як імперскі ціск мог парадаксальна ператварацца ў форму супраціву праз самаўхіленне ад катэгарызацыі.
Дзе пачытаць?
- Бабкоў — «Адвечны шлях»
- Абдзіраловіч — архіў