Гласарый

Дэкаланізацыя

Dekałanizacyja

Комплекс канкрэтных захадаў па ліквідацыі розных формаў, сімвалаў, практык і наратываў каланіяльнага (імперскага) панавання. Гэта працэс выхаду са свядомасці альбо фізічнай прасторы знакаў і маркераў імперыі.

Простае тлумачэнне

Дэкаланізацыя — гэта не толькі палітычнае вызваленне ад імперыі. Гэта доўгая праца над тым, як мы думаем, якія веды лічым «праўдзівымі», якія формы культуры — «высокімі», а якія — «правінцыйнымі».

Яна ідзе на трох узроўнях: палітычным (інстытуты), эпістэмічным (веды і катэгорыі) і псіхалагічным (як мы бачым саміх сябе).

Беларускі прыклад

Для Беларусі дэкаланізацыя азначае, між іншым, перагляд савецкага наратыву пра «Вялікую Айчынную», выхад беларускай мовы з зоны «вясковай» ці «архаічнай», перапісванне гісторыі ВКЛ як свайго, а не «спрэчнага» перыяду.

Чаму гэта важна

Без гэтай працы нават фармальная незалежнасць застаецца няпоўнай: людзі могуць жыць у сваёй дзяржаве, але працягваць думаць чужымі катэгорыямі, чакаць ацэнкі з «цэнтра» і не верыць у каштоўнасць уласнага вопыту.

Крыніцы

  • Ngũgĩ wa Thiongu{2019}o. (1986). Decolonising the Mind.
  • Tlostanova, M. (2018). What Does It Mean to Be Post-Soviet?

Гэты артыкул пакуль няпоўны: ёсць тлумачэнне, але няма беларускага прыкладу і крыніц.

Да гласарыя

Пра праект

Гэта праект «Годна»

«Беларуская дэкаланізацыя» — адкрытая навігацыйная база, якую робіць медыя «Годна». Мы збіраем паняцці, падыходы і крыніцы, каб размова пра беларускую суб’ектнасць была дакладнай і даступнай — не толькі для даследчыкаў, але і для аўтараў, рэдакцый, настаўнікаў і студэнтаў.

Гэта не закрытая энцыклапедыя і не фінальнае слова: база будзе дапаўняцца новымі тэрмінамі, крыніцамі і матэрыяламі.

Кожнае слова тут напісана двойчы — кірыліцай і лацінкай. Гэта не аздабленне: «Наша Ніва» з 1906 года выходзіла двума паралельнымі выданнямі, кірылічным і лацінскім, і толькі з 43-га нумара 24 кастрычніка 1912 года засталася адна кірыліца. Гэтая старонка трымае абодва выданні разам.