Рэгіянальныя параўнанні

Дэкаланізацыя ў нашым рэгіёне

Параўнанне беларускага досведу з суседнімі. Не для таго, каб знайсці «такое ж самае», а каб убачыць, чым беларускі выпадак адрозніваецца і якія рашэнні суседзяў тут не спрацуюць.

Гэта не зусім тэорыя, а метад: глядзець на тое, як пра сябе думаюць нашыя суседзі, і трымаць гэта ў полі зроку. Украінская дэкаланіяльная думка цяпер асабліва інтэнсіўная (Оксана Забужко, Тамара Злобіна, Сергій Плохій). Балтыйскія краіны прайшлі свой шлях яшчэ ў 1990-я. Казахстан і Грузія маюць свае мовы размовы пра расійскую імперыю.

Гэты падыход кажа: не спяшайся вынаходзіць, паглядзі, як ужо рабілі. Часта катэгорыі, якія цяжка вывесці з беларускага матэрыялу, добра відаць у суседнім. А часам — наадварот, становіцца ясна, што ў нас сітуацыя менавіта свая.

Для каго ўваход: для журналіста, даследчыцы, рэдактара, што хоча кантэкст — і не баіцца, што чужы вопыт нешта «адніме». Наадварот: ён дае мову.

Ключавыя тэксты

  • Plokhy, S. (2006). The Origins of the Slavic Nations.
  • Забужко, О. (1996). Польові дослідження з українського сексу.
  • Annus, E. (2018). Soviet Postcolonial Studies.

Да падыходаў

Пра праект

Гэта праект «Годна»

«Беларуская дэкаланізацыя» — адкрытая навігацыйная база, якую робіць каманда «Годна». У межах гэтага праекта мы не ставім задачу стварыць поўную акадэмічную бібліятэку па дэкаланізацыі. Мы збіраем паняцці, падыходы і крыніцы, каб размова пра беларускую суб’ектнасць была дакладнай і даступнай — не толькі для даследчыкаў, але і для аўтараў, рэдакцый, настаўнікаў і студэнтаў.

Праект будзе пашырацца: праз дапаўненне базы новымі крыніцамі, аўтарскімі эсэ, аналітычнымі артыкуламі беларускіх даследчыкаў, а таксама праз асобнае даследаванне пра тое, як імперскія і савецкія наратывы працягваюць уплываць на самаўспрыманне беларусаў, медыя, адукацыю і культурную памяць.